سینتیک داروها ، مکانیسمهای عمل داروها و چگونگی ارتباط این مکانیسمها با منطق درمانی و جذب و دفع داروها را بیان میکند.

برخی از عوامل شیمی دارویی میتوانند دارای یک یا هر دو اثر باشند:
عبارت شیمی درمانی در سال 1913 توسط "پل ارلیش" پدر شیمی درمانی نوین بکار برده شد. این جمله مشهور اوست که:
نیتراتها و بلوک کننده های کانال کلسیم.

جذب و دفع و مدت اثر داروهای متنوع ، مختلف است و بیشتر از طریق ادرار دفع میشوند.

شیمی دارویی ، گسترهای از علوم دارویی است که اصول شیمی و محیط زیست شناسی را برای ایجاد واکنشی که میتواند منجر به مواد دارویی جدید شود، بکار میبرد.
شیمی دارویی ، جنبهای از علم شیمی است که درباره کشف ، تکوین ، شناسایی و تغییر روش اثر ترکیبات
فعال زیستی در سطح مولکولی بحث میکند و تاثیر اصلی آن بر داروهاست، اما توجه یک شیمیدان
دارویی تنها منحصر به دارو نبوده و بطور عموم ، دیگر ترکیباتی که فعالیت زیستی دارند، باید مورد توجه
باشند. شیمی دارویی ، علاوه بر این ، شامل جداسازی و تشخیص و سنتز ترکیباتی است که میتوانند در
علوم پزشکی برای پیشگیری و بهبود و درمان بیماریها بکار روند.
آغاز درمان بیماریها با دارو ، در قدمت خود محو شده است. اولین داروها منشاء طبیعی داشته و عمدتا از
گیاهان استخراج میشدند و برای درمان بیماریهای عفونی بکار رفتهاند. قرنها پیش از این ، چینیها ،
هندیها و اقوام نواحی مدیترانه ، با مصارف درمانی برخی گیاهان و مواد معدنی آشنا بودهاند. به عنوان
مثال ، برای درمان مالاریا از گیاه چهانگشان(Changshan) در چین استفاده میشد. اکنون ثابت شده
است که این گیاه ، حاوی آلکالوئیدهایی نظیر فبریفوگین است.
سرخپوستان برزیل ، اسهال و اسهال خونی را با ریشههای اپیکا که حاوی آستن است، درمان میکردند.
اینکاها از پوست درخت سین کونا ، برای درمان تب مالاریا استفاده میکردند. در سال 1823 ، کینین از
این گیاه استخراج شد. بقراط در اواخر قرن پنجم قبل از میلاد استفاده از نمکهای فلزی را توصیه کرد و
درمانهای طبی غرب را نزدیک به 2000 سال تحت نفوذ خود قرار داد.
اولین فارماکوپه در قرن 16 و قرنهای بعد منتشر شد. گنجینه عوامل دارویی سرشار از داروهای جدید با
منشاء گیاهی و معدنی معرفی شدند. در اواخر قرن 19 ، شیمی دارویی با کشف "پل ارلیش" که او را پدر
شیمی درمانی جدید مینامند، در ارتباط با اینکه ترکیبات شیمیایی در برابر عوامل عفونی ویژهای از خود
سمیت انتخابی نشان میدهند، دچار یک تحول شگرف شد.
در همین دوران ، "امیل فیشر" ، نظریه قفل و کلید را که یک تغییر منطقی برای مکانیسم عمل داروها
بود، ارائه داد. تحقیقات بعدی ارلیش و همکارانش ، منجر به کشف تعداد زیادی از عوامل شیمی درمانی
جدید شد که از آن میان ، آنتی بیوتیکها و سولفامیدها ، از همه برجستهتر بودند.

سازمان بهداشت جهانی ، دارو را به عنوان « هر مادهای که در فرایندهای دارویی بکار رفته و سبب کشف یا اصلاح فرایندهای فیزیولوژیک یا حالات بیماری در جهت بهبود مصرف کننده شود. » تعریف نموده است و فراوردههای دارویی را تحت عنوان « یک شکل دارویی که حاوی یک یا چند دارو همراه با مواد دیگری که در فرایند تولید به آن اضافه میشود. » معرفی میکند.
بسیاری از داروها ، حاوی اسیدها و بازهای آلی میباشند. دلایل متعددی مبنی بر اینکه این ترکیبات در داروسازی و پزشکی باید به فرم نمک مصرف شوند، عبارتند از :
داروها بر اساس مقاصد خاصی بکار میرود که عبارتند از :

عملکرد داروها در سه مرحله مشاهده میشود :
داروهایی هستند که اثرات ویژهای بر ارگانیسم دارند، اما درمان کننده بیماری خاصی نیستند. نمونههایی از این داروها عبارتند از : مورفین (مسکن) ، کوکائین (بیهوش کننده) ، آتروپین (ضد تشنج) و ... . استفاده از این داروها ممکن است به بهبودی یک بیماری عفونی میکروبی یا ویروسی کمک کند. اما دارو مستقیما روی ارگانیزم بیماریزا عمل نمیکند، در صورتی که در درداروهایی هستند که اثرات ویژهای بردارند، اما درمان کننده بیماری خاصی نیستند.
داروها را بر اساس معیارهای گوناگون طبقهبندی میکنند که عبارتند از :

هر دارو دارای سه یا چند نام میباشد که عبارتند از:
نام شیمیایی دارو ، نامی است که بدون ابهام ، ساختمان شیمیایی دارو را توصیف و آن را دقیق و کامل معرفی کند و بر اساس قوانین نامگذاری ترکیبات شیمیایی نامگذاری میشود.

Vitamin B12
شاید پیچیده ترین ماده طبیعی که تاکنون در آزمایشگاه تولید شده است ویتامین B12 باشد ( شکل 1).
درسال 1972 "رابرت ب. وودوارد" و "آلبرت اشنموزر" اعلام کردند که این ویتامین را بطور کامل
درآزمایشگاه تهیه کرده اند. این موفقیت نتیجه همکاری 11ساله 100 شیمیدان از 19 کشور جهان در
دانشگاهای هاروارد و زوریخ بود. گر چه این روش آزمایشگاهی هرگز منبع قابل استفاده ای برای تأمین
ویتامین نبود، اما نقطه عطفی در تهیه مواد آلی به شمار می آمد؛ چون در طی این فعالیت علمی ،
واکنشها، روشها و نظریات جدید ابداع شدند.
اوره، که نخستین ماده طبیعی بود که در آزمایشگاه تهیه شد، ساختار بسیار ساده تری دارد( شکل 2). در 1828
"فریدریش وهلر" آن را تصادفاً در آزمایشگاهش در برلین تهیه کرد. در آن زمان اوره را به عنوان یکی
از انواع ترکیبات آلی می شناختند. "یان یاکوب برسیلیوس" که شیمیدان سوئدی مشهوری بود، واژه
"آلی" (Organic) را در حوالی 1807 تعریف کرد. این عنوان به هر ماده ای که ارگانیسم های
(Organism) زنده – چه گیاه و چه جانور- تولید کنند اطلاق می شود؛ در مقابل آنها موادی هستند که
منشا غیر زنده و معدنی دارند، و مواد غیرآلی یا معدنی نامیده شدند. در اوایل سده نوزدهم ، همه مواد
شیمیایی شناخته شده تا آن زمان را در یکی از این دو گروه ، طبقه بندی می کردند. مواد معدنی نظیر
عناصر رایج فلزی و ترکیبات آنها که در سنگهای معدنی یافت می شدند، بسیار ساده تر از مواد آلی، نظیر
قند، نشاسته و چربی حیوانی بودند. عقیده بر آن بود که مواد آلی نوعی " نیروی حیاتی " دارند که از
گیاهان یا جانوران به یکدیگرمنتقل می شود. در نظریه حیات گرایی این فرض اولیه حاکم بود که برخلاف
مواد معدنی که امکان تهیه آنها در آزمایشگاه وجود داشت، مواد آلی قابل تهیه درآزمایشگاه نبودند- دست
کم از مواد معدنی نمی شد آنها را تولید کرد.
در سال 1828 وهلر به خوبی دانسته بود که اوره نوعی ماده آلی است. در واقع وجود اوره در ادرار
توجه خود وهلر را جلب کرده بود، و هنگامی که وهلر دانشجوی پزشکی دردانشگاه هاید لبرگ بود
آزمایشهایی را در زمینه تولید آن در سگها و حتی خودش انجام داد. فریدریش وهلر، در سال 1800 در
روستای اشرشایم در نزدیکی فرانکفورت آلمان متولد شد. در فرانکفورت به دبیرستان رفت، اما در دوران
دانش آموزی نبوغ چندانی از خود نشان نداد. همان طور که خودش بعداً اذعان کرد، قسمت عمده ای از
وقت خود را صرف انجام آزمایش در شیمی می کرد، و فرصت کافی برای درس خواندن نداشت . در
منزلشان اتاقش را به آزمایشگاهی تبدیل کرده بود، و از اجاق زغالی آشپزخانه برای گرم کردن سنگهای
معدنی و دیگر مواد شیمیایی اش استفاده می کرد.
نظرات ()