از تر کیبات کروم از جمله اکسید کروم سبز , زرد کروم و
نارنجی کروم در صنایع رنگ سازی استفاده می شود. این
رنگدانه ها در رنگها و پلاستیکها کاربرد دارند. از جمله ویژگی
های رنگدانه های کرومات سرب درخشندگی فام ، قدرت رنگ
زنندگی و قدرت پوشانندگی بالا را می توان نام برد.
روش تهیه زرد کروم[ PbCrO4]
6.5
گرم استات سرب را وزن کرده در 50 میلی لیتر اب مقطر حل
کنید سپس 1.5 گرم دی کرومات پتاسیم را با ان مخلوط نمایید.
محصول را به مدت نیم ساعت در درجه حرارت 85 تا 90 درجه
سانتیگراد در حمام اب قرار دهید. سپس ان را سرد و بعد صاف
نمایید و رسوب بدست امده را در اتوکلاو در 100 درجه
سانتیگراد خشک کنید.
روش تهیه نارنجی کروم(pbcro4.pbo
(6.5
گرم استات سرب را در 60 میلی لیتر اب مقطر حل کنید. 1.5
گرم دی کرومات پتاسیم به محلول استات سرب اضافه کنید در
هنگام جوشیدن 19 میلی لیتر محلول سود 4 نرمال به ان
اضافه کنید. سپس محصول را به مدت 20 دقیقه در درجه
حرارت 90 درجه سانتیگراد قرار داده و سپس ان را صاف کرده و
خشک کنید.
نظرات ()دانستنیهایی از کروم و محصولات کروم
رسوب زرد رنگ، کرومات فقط از محلول های غلیظ استرانسیوم حاصل می شود .این رسوب بر خلاف کرومات با ریم در اسید استیک غلیظ به خوبی حل می شود.
Sr2++CrO42-→SrCrO4↓
رسوب زرد کم رنگ ، کرومات باریم می دهد که در اسید های معدنی محلول است.
Ba2++CrO42-→BaCrO4
رسوب سفید رنگ،می دهد که در اسید های معدنی غیر از اسید سولفوریک و اسید استیک حل می شود.
Ba2++Co2-3→BaCo3↓
BaCo3+H+→Ba2++Co2+H2o
پیدایش
کروم به شکل سنگ معدن کرومیت (H2CrO4) استخراج میشود. این عنصر را به صورت تجاری با حرارت دادن این سنگ معدن در حضور آلومینیوم یا سیلیسیوم تهیه میشود. تقریبا" نیمی از سنگ معدن کرومیت جهان در افریقای جنوبی تولید میشود. البته قزاقستان، هند و ترکیه نیز از تولید کنندگان عمده آن هستند.
نظرات ()
کمپلکس ایزومری سیس-ترانس
در ترکیبات یونی که هم کاتیون و هم آنیون آنها کمپلکس مشاهده میشود و تفاوت آنها در توزیع لیگاندها اطراف اتمهای مرکزی است. این دو ایزومر در اثر تعویض لیگاندها اتم مرکزی بوجود میآید.
Cu(NH3)4 PtCl4 ↔ Pt(NH3)4 CuCl4 ↔ Pt(NH3)3Cl Cu(NH3)Cl3
|
در تحقیق حاضر با استفاده از روش محاسباتی کوانتم مکانیکی MOPAC (PM3AM1,MNDO) پارامترهای ساختاری از قبیل طول پیوند، زاویه پیوند، زاویه دی هدرال، ممان دوقطبی و انرژی پایداری ایزومرهای سیس و ترانس مشتقات دیآزوبنزنها محاسبه و نتایج به دست آمده از سه روش از جنبههای مختلف مورد بررسی قرار گرفته است . در پایان مکانیسم ایزومریزاسیون سیس -ترانس در مشتقات مختلف دیآزوبنزن و جنبههای مختلف صورتبندی حالتهای گذار با استفاده از هامیلتون PM3AM1,MNDO مورد بررسی قرار گرفته است . نتایج محاسبات MNDO و PM3 نشان میدهد ایزومر ترانس پایدارتر از ایزومر سیس بوده و با نتایج تجربی کاملا" سازگار است . اما، روش AM1، ایزومر سیس را پایدارتر نشان میدهد |
ترکیبات وقتی ایزومرهای فضایی یکدیگرند که در فضای
کوئوردیناسیون خود لیگاندها یا
گروههای یکسان داشته باشند ولی نحوه آرایش آنهادر
فضامتفاوت باشد. یک نوع این
نظرات ()سولفات آلومینیوم
· سولفات آلومینیوم Al2(SO4)3, n H2O :که نامتجاریاشآلومیازاج سفیدمیباشد. با اضافه کردن به آب یابیکربنات کلسیم و آب واکنش داده ،هیدروکسید آلومینیومایجاد میکند کههیدروکسید آلومینیوم مرکزی برای تجمع مواد کلوئیدی ، بدون بار شده ، لختههایدرشتتر ایجاد میکند. در صورت ناکافی بودن قلیائیت محیط برای ایجاد هیدروکسیدآلومینیم ، ازآب آهکو کربنات سدیم استفاده میشود. چون+Hمانع تشکیل هیدروکسید آلومینیوم میشود. عیب مهم استفاده اززاج ، ایجاد سختی کلسیم وCO2 (عاملخورندگی) میباشد.
· آلومینات سدیم Na3AlO3 :این ترکیب هم در اثر واکنش با بیکربنات کلسیم ایجاد هیدروکسیدآلومینیوم میکند. به علت خاصیت قلیایی ، احتیاج به مصرف باز اضافی ندارد
نظرات ()کمپلکسها
در شیمی معدنی ترکیباتی وجود دارند که در آن اتم مرکزی حداقل با یک پیوند داتیو با
گروه اتمهای اطراف خود (لیگندها) ارتباط برقرار میکند. در این ترکیبات اتم مرکزی
گیرنده جفت الکترون میباشد، چنین ترکیباتی را کمپلکس یا ترکیبات کئوردیناسیونی
مینامند. اتم مرکزی در این ترکیبات معمولاً دارای یک حفره الکترونی میباشد که میتواند
الکترونهای جفت نشده لیگند را بگیرد و یک پیوند کووالانسی-کئوردیناسیونی ، (داتیو)
تشکیل دهد.
کمپلکسهایی که در آنها انتقال الکترون میتواند در تشکیل پیوند نقش بسزایی داشته باشد
کمپلکسهای دهنده - گیرنده مینامند. اکثر عناصر جدول تناوبی اعم از فلزات گروه اصلی ،
فلزات گروه واسطه و غیر فلزات میتوانند کمپلکس تشکیل دهند.
تاریخچه کمپلکس:
تا سال 1913 ساختمان کمپلکسها مشخص نشده بود اما در این سال آلفرد ورنر پدر شیمی
کوئوردیناسیونی نظر خود را در مورد ساختمان کمپلکسها اعلام کرد و این در حالی بود که
هنوز ساختمان الکترونی اتم مشخص نشده بود. قبل از ورنر دانشمندی به نام یورگنسون
برای برخی از کمپلکسها ساختارهایی تعیین کرده بود که با اعلام نظریه ورنر اشتباه بودن
این ساختارها مشخص شد.
ورنر به دلیل مطالعاتی که روی کمپلکسهای هشت وجهی ، مسطح مربعی و چهار وجهی
انجام داد و بنیانگذار شیمی کوئوردیناسیون شد، جایزه نوبل شیمی را در سال 1913
دریافت کرد.
نظریه ورنر:
هر اتم دارای دو ظرفیت میباشد. ظرفیت اصلی و ظرفیت والانس فرعی ، بنابراین
لزومی ندارد که فقط به اندازه ظرفیت اصلی یک اتم ، اتمهای دیگر به آن وصل شود بلکه
بعد از پر شدن ظرفیت اصلی که فضای کئوردیناسیونی داخلی را تشکیل میدهد. اتمها
میتوانند به ظرفیت فرعی یا فضای کئوردیناسیون خارجی که نشانگر عدد اکسیداسیون اتم
مرکزی است، وارد شوند.
تا قبل از اینکه ورنر این نظریه را اعلام کند دانشمندان در تعیین ساختمان ترکیباتی مانند
اختلاف نظر داشتند. این ترکیب یک ترکیب یونی است و کلرها در آب به راحتی یونیزه
میشود. اما ها به آسانی جدا نمیشوند مگر اینکه ترکیب در اسید قوی جوشانده شود.
یورگنسون اولین ساختمان را بر این ترکیب به صورت زیر پیشنهاد کرد.
اما ورنر این ترکیب را یک یک ساختمان هشت وجهی پیشنهاد کرد که اتم کبالت در مرکز
و ها با شش پیوند هم اندازه در اطراف و یونهای کلر هم در فضای کئوردیناسیون خارجی
حضور داشتند.
لیگند :
دستهای از اتمها که باهم هستند و یکی از اتمها میتواند جفت الکترونش را در اختیار اتم
دیگر قرار دهد. لیگند ممکن است یک ترکیب خنثی یا یک آنیون باشد.
نظرات ()تهیه کمپلکس کربوناتو تترا آمین کبالت(III) نیترات
شرح آزمایش: 6.7 گرم کربنات آمونیوم را در 20 میلی لیتر آب مقطر حل کرده و به
آن 20 میلی لیتر محلول آمونیاک غلیظ افزوده و حاصل را در حالی که هم می زنیم
در محلولی از 5 گرم کبالت (II) نیترات در 15 میلی لیتر آب خالی می کنیم.
آنگاه 3 میلی لیتر آب اکسیژنه 30 درصد را به آرامی به آن بیفزایید و محلول بدست
آمده را در یک بشر ریخته و در داخل هود روی شعله گاز 30 – 35 میلی لیتر تغلیظ
می کنیم ( مواظب باشید که محلول نجوشد ) ضمن تبخیر 1.5 گرم آمونیوم کربنات
را به آن اضافه می کنیم و حاصل را صاف می کنیم و محلول داغ صاف شده را در
حمام آب یخ سرد می کنیم تا بلورهای قرمز کمپلکس تشکیل گردد. بلورها را به
کمک صافی صاف می کنیم و آنها را با چند میلی لیتر آب و سپس اتانول شستشو
می دهیم.
نظرات ()
شرح آزمایش : 3 گرم کربوناتو تترا آمین کبالت(III) نیترات تهیه شده در
آزمایش
قبل را در 30 میلی لیتر آب حل کرده و تا خرج شدن گاز دی اکسید کربن از
محلول غلیظ HCl به آن اضافه می کنیم. آنگاه محلول را با آمونیاک غلیظ
خنثی و در حدود 3 میلی لیتر بیشتر از مقدار لازم آمونیاک به آن اضافه می
کنیم .
حاصل را برای 20 دقیقه گرم می کنیم ( مواظب باشید محلول نجوشد ) در
این مرحله کمپلکس مورد نظر تشکیل می شود و حال محلول را کمی
سرد کرده و 45 میلی لیتر اسید کلریدریک غلیظ به آن اضافه می کنیم . آن
را مجدداً 20 -30 دقیقه حرارت داده و تغییر رنگ محلول را مشاهده می
کنیم. با سرد کردن محلول در دمای اتاق بلورهای قرمز ارغوانی تشکیل
می شوند. بلورها را با مقداری آب مقطر یخی شستشو داده و با استفاده
از پمپ تخلیه و قیف بوخنر صاف می کنیم و سپس با چند میلی لیتر اتانول
می شوییم و در داخل آون 120 درجه سانتی گرادی برای خارج ساختن
حلال مواد حاصل را خشک می کنیم.
Co(NH3)4CO3]+ + 2HCl → [Co(NH3)4(OH2)Cl]+2 +CO2 + Cl-
[Co(NH3)4(OH2)Cl]+2 + NH3 → [Co(NH3)5(OH2)]3+ + Cl-
[Co(NH3)5(OH2)]3+ 3HCl → [Co(NH3)5Cl]Cl2 + H2O + 3H
Co(NH3)5(OH2)]3+ 3HCl → [Co(NH3)5Cl]Cl2 + H2O + 3H
نظرات ()یکی از انواع ایزومریزاسیون در کمپلکسها، ایزومریزاسیون ناشی از نحوه اتصال لیگاند می باشد که از
موارد شناخته شده آن نیترو و نیتریتو پنتاآمین کبالت (III) کلراید هستند.
در نوع نیترو اتصال بین کبالت و گروه NO2 از طریق N و در نوع نیتریتو اتصال از طریق O می باشد.
رنگ کمپلکس نیترو زرد رنگ و رنگ کمپلکس نیتریتو قرمز می باشد.
فرم قرمز یعنی نیتریتو نا پایدار تر از نیترو می باشد و به آهستگی و در طول زمان و در اثر حرارت خیلی
سریع به فرم زرد یعنی نیترو تبدیل می شود.
شرح آزمایش : مخلوطی از یک گرم کلرو پنتا آمین کبالت(III) کلراید و 10 میلی لیتر آب مقطر و 2.5
میلی لیتر از آمونیاک 10 درصد را در بشری به حجم 100 سی سی ریخته و روی یک حمام بخار حرارت
می دهیم. تا همگی حل گردد.( باید محلول را مرتب تکان داده و روی محلول یک شیشه ساعت گذاشت)
محلول را صاف کرده و محلول زیر صافی را جدا نموده و سرد می کنیم و بوسیله اسید کلریدریک رقیق 2
مولار محیط را تا pH=4 اسیدی می کنیم.
آنگاه 1.25 گرم از بلور نیتریت سدیم را به آن اضافه می کنیم و در حمام بخار گرم به گرم کردن آن ادامه
می دهیم
تا اینکه رسوب قرمز رنگ کاملاً حل شود. محلول زرد قهوه ای را سرد کرده و در حالی که به هم می زنیم
به آرامی 12 میلی لیتر اسید کلریدریک غلیظ به آن اضافه می کنیم. سپس در حمام یخ سرد نموده و
کریستالهای زرد قهوه ای را صاف نموده و صافی را با HCl 1:1 شسته و آنگاه با الکل تا آزاد شدن
کامل اسید آن را می شوییم و در هوا خشک می کنیم.
مخلوطی از یک 0.5 کلرو پنتا آمین کبالت(III) کلراید و 7.5 میلی لیتر آب مقطر و 1.25میلی لیتر از
آمونیاک 10 درصد را در بشری به حجم 100 سی سی ریخته و روی یک حمام بخار حرارت می دهیم.
محلول را صاف کرده و محلول زیر صافی را جدا نموده و سرد می کنیم و بوسیله اسید کلریدریک رقیق 2
مولار محیط را تا pH=7 می رسانیم.
آنگاه 1.25 گرم از بلور نیتریت سدیم را به آن اضافه می کنیم و پس از حل شدن آن 0.5 میلی لیتر اسید
کلریدریک 1:1 به آن اضافه می کنیم و پس از سرد کردن محلول رسوب حاصله را صاف کرده و باآب
سرد و الکل می شوییم.
نقش الکل که در اواخر واکنش اضافه می شود چیست؟
خلوص ماده را بالا می برد
قدرت حلالیت زیاد برای ناخالصی ها
ثابت دی الکتریک را بالا می برد
اضافه کردن NH3 زیادی چه دلیلی دارد؟
زیاد ریختن آمونیاک به دلیل این است که NH3 در محیط با چیزی جایگزین نشود.
نظرات () 
شیمی مطالعهٔ ساختار، خواص، ترکیبات، و تغییر شکل مواد است. این علم مربوط میشود به عناصر
شیمیایی و ترکیبات شیمیایی که شامل اتمها، مولکولها، و برهمکنش میان آنهاست.
تاریخچه
واژه شیمی خود داستان درازی دارد. ریشه این نام در واژه کیمیاست. خاستگاه واژه کیمیا را برخی از
یونانی دانستهاند و چیستی کار کیمیاگری دگرساختن مس به طلا بود. این واژه و داستان دانش شگفت ا
نگیز پشت آن به همراه دانشش به عربی وارد شد و اروپاییان با این واژه و دانش آن از راه عربها آشنا
شدند و این دانش را با نام alchemy شناختند. آنگاه آن را در میان خود پروردند تا در سدههای نزدیک به
ریخت فرانسه شیمی به زبان ما بازگشت. دانش شیمی به دو گرایش شیمی محض و شیمی کاربردی
تقسیم میشود.
نگاه گذرا
تیوری اتمی پایه و اساس علم شیمی است. این تیوری بیان میدارد که تمام مواد از واحدهای بسیار
کوچکی به نام اتم تشکیل شدهاند. یکی از اصول و قوانینی که در مطرح شدن شیمی به عنوان یک علم
تأثیر بهسزایی داشته، اصل بقای جرم است. این قانون بیان میکند که در طول انجام یک واکنش
شیمیایی معمولی، مقدار ماده تغییر نمیکند. (امروزه فیزیک مدرن ثابت کرده که در واقع این انرژی است
که بدون تغییر میماند و همچنین انرژی و جرم با یکدیگر رابطه دارند.)
این مطلب به طور ساده به این معنی است که اگر دههزار اتم داشته باشیم و مقدار زیادی واکنش
شیمیایی انجام پذیرد، در پایان ما همچنان بطور دقیق دههزار اتم خواهیم داشت. اگر انرژی از دست رفته
یا بهدستآمده را مد نظر قرار دهیم، مقدار جرم نیز تغییر نمیکند. شیمی کنش و واکنش میان اتمها را
به تنهایی یا در بیشتر موارد بههمراه دیگر اتمها و بهصورت یون یا مولکول (ترکیب) بررسی میکند.
این اتمها اغلب با اتمهای دیگر واکنشهایی را انجام میدهند. (برای نمونه زمانیکه آتش چوب را میسوزاند واکنشی است بین
اتمهای اکسیژن موجود در هوا و اتمهای کربن و هیدروژن درون چوب). گاهی نیز نور بر آنها(واکنش بین
اتمها) تأثیر میگذارد(فتوکاتالیست). (یک عکس بر اثر دگرگونیهایی که نور بر روی مواد شیمیایی فیلم
عکاسی ایجاد میکند شکل میگیرد.)
یکی از یافتههای بنیادین و جالب دانش شیمی این بودهاست که اتمها رویهمرفته همیشه به نسبت
برابر با یکدیگر ترکیب میشوند. سیلیس دارای ساختمانی است که نسبت اتمهای سیلیسیوم به
اکسیژن در آن یک به دو است. امروزه ثابت شدهاست که استثناهایی در زمینهٔ قانون نسبتهای معین
وجود دارد(مواد غیر استوکیومتری).
یکی دیگر از یافتههای کلیدی شیمی این بود که زمانی که یک واکنش شیمیایی مشخص رخ میدهد،
مقدار انرژی که بدست میآید یا از دست میرود همواره یکسان است. این امر ما را به مفاهیم مهمی
مانند تعادل ، ترمودینامیک میرساند.
نظرات ()
اکنون گروهی از محققان دانشگاه کورنل روشی را ابداع کرده اند که امکان شکستن این پیوندها را درما
و فشار محیط میسر می کند. نتایج این تحقیقات می تواند در صنایع ترکیبات نیتروژنی آلی منجر به کاهش
قابل توجه انرژی و هزینه شود.
نیتروژن مولکولی در طبیعت از دو اتم نیتروژن با یک پیوند سه تایی ساخته شده است. پیوند سه تایی یکی
از پایدارترین پیوندهای شیمیایی است که وجود دارد.
این محققان برای شکستن پیوندهای نیتروژن از فلز هافنیم استفاده کردند. در مرحله اول، این فلز سنگین
به دور دو اتم نیتروژن می چرخد. فلز با نیتروژن واکنش می دهد و دو پیوند از سه پیوند نیتروژن را می
شکند و یک مولکول 'هافنیم نیتروژن' را می سازد.
در این مرحله منواکسید کربن (که پیوند بسیار پایداری دارد) به ترکیب افزوده می شود و با این مولکول
جدید واکنش می دهد. به این ترتیب آخرین پیوند نیتروژن را هم می شکند. مولکولی که از واکنش میان
کربن و نیتروژن تشکیل می شود 'اکسامید' نام دارد که زمانی که اسید اضافه می شود فلز هافنیم را آزاد
می کند.
براساس گزارش ساینس مگزین، ترکیبات نیتروژن و کربن در صنایع دارویی و ساخت نایلون کاربردهای
بسیاری دارند اما به دلیل پایداری بالا تشکیل آنها نیازمند صرف هزینه و انرژی بسیار زیادی است. اکنون
با این روش جدید می توان تاحد قابل ملاحظه ای در این هزینه ها صرفه جویی کرد.
منبع:http://iaushimi.blogfa.com
نظرات ()شیمی دان ها معمای هفتاد ساله ی یک کریستال را حل کردند
محققان دانشگاه فلوریدای امریکا به حل یک معمای علمی که هفت دهه شیمی دان ها را سرگردان کرده
بود، کمک کردند. به نظر می رسد یافته های این تیم در آینده منجر به توسعه ی حافظه های رایانه ای قوی
تر و لیزر گردد.
شیمی دان ها دریافته اند که چرا نوع ویژه ای از کریستال ها که با عنوان آمونیوم دی هیدروژن فسفات یا ADP
شناخته شده است، به شیوه ی غیر معمولی عمل می کند. ADP در سال 1938 با تعدادی خصوصیت های
الکتریکی غیر معمول کشف شد که به طور کامل شناخته شده نبود و به این ترتیب نزدیک به هفتاد سال
دانشمندان را سرگردان نمود. در تحقیقات جدید، آن ها با استفاده از ابر رایانه ها و تجزیه های محاسباتی
توانستند برای اولین بار دلیلی که منجر به خصوصیت های غیر معمول در ADP می شود را مشخص کنند.
ADP مانند تعداد زیادی از کریستال ها خصوصیت های الکتریکی نشان می دهد که فروالکتریک گفته می
شود. مواد فروالکتریک شبیه آهن ربا، قطب بار دار مثبت و منفی را در پایین تر از دمای ویژه ای که از
مشخصات هر ماده است، نگه می دارند.به این دلیل ADP و سایر مواد شبیه آن، برای ذخیره و انتقال داده
ها مفید هستند. بنابراین ADP معمولاً در ابزارهای حافظه ی رایانه، فناوری نوری فیبر، لیزر ها و سایر
کاربردهای نوری-الکتریکی به کار می رود.
آن چه که محققان در مورد ADP پیچیده می دانستند خصوصیت غیر معمول آن به عنوان ماده ی آنتی
فروالکتریک بود. در آنتی فروالکتریسیته یک لایه از مولکول در کریستال یک قطب منفی و یک قطب مثبت
دارد اما لایه ی بعدی دارای بار معکوس است. این بار معکوس لایه به لایه در تمام کریستال دیده می شود.
شیمی دان ها با استفاده از ابر رایانه ها توانستند محاسبات بسیار پیچیده و متعددی را انجام دهند که ممکن
نبود در آزمایشگاه انجام شود. به عنوان مثال آن ها توانستند تا زاویه ی یون های آمونیوم را در ADP
تغییر دهند و سپس تأثیرات آن را روی بار الکتریکی کریستال محاسبه کنند و این دستاورد سرانجام منجر به
حل این معمای هفت دهه ای شد.
محققان دریافتند که موقعیت یون های آمونیوم در ترکیب همانند وجود تنش یا نقص های کریستالی، معین می
کند که ماده رفتار فروالکتریک یا آنتی فروالکتریک داشته باشد. تحقیقات این تیم از دو نظر دارای اهمیت
است. اول این که، منجر به ساخت ترکیبات جدیدی در آینده می شود که دارای دو خصوصیت فرومغناطیس و
آنتی فرومغناطیس باشند. این کشف درهای تازه ای را در فناوری حافظه ی رایانه ها می گشاید و شاید نقشی
را در توسعه ی رایانه های کوانتومی ایفا کند. دوم این که، این تحقیق شیوه ی تازه ای در آزمایش مواد با
استفاده از ابر رایانه ها می باشد . به این ترتیب می توانیم به سرعت آزمایش هایی را که حتی در
آزمایشگاه ممکن نیست، انجام دهیم تا ببینیم مواد در شرایط متفاوت چگونه عمل می کنند.
منبع: www.iaushimi.blogfa.com پایگاه اطلاع رسانی شیمی
نظرات ()هدف:یدومتری یک روش حجم سنجی شیمی تجزیه است که در تیتراسیون از ید به عنوان شناساگر نقطه
پایانی استفاده میشود
تئوری:
روش شیمیایی وینکلر یا یدومتری :
یدومتری دقیقترین و قابل اعتمادترین روش اندازه گیری میباشد. این روش یک روش تیتراسیونی است
که بر اساس خواص اکسیدکنندگی اکسیژن محلول انجام میگیرد.
با افزایش به محلول قلیایی شده آب ، هیدروکسید منگنز با اکسیژن محلول آب ترکیب شده ، ایجاد میکند.
با مصرف تمام اکسیژن موجود ، محلول اسیدی میشود. با افزودن یدور ، در محیط اسیدی با یون یدور ،
وارد واکنش شده ، ید آزاد میکند.
عناصر زیادی را می توان به روش یدمتری تعیین نمود. یکی از این عناصر، مس است. در این روش از
واکنش زیر جهت احیا و رسوب دادن مس استفاده می کنند.

حال مقدار ید آزاد شده توسط محلول تیوسولفات تعیین میشود و از روی مقدار تیوسولفات مصرفی (با
استفاده از روابط استوکیومتری) ، به مقدار واکنش دهنده ی اولیه ی مورد نظر (در اینجا یون مس) دست
می یابند. واکنش ید با تیوسولفات به

نقطه ی پایانی تیتراسیون به سادگی توسط محلول نشاسته مشخص می شود. لحظه ی مناسب برای اضافه
کردن شناساگر وقتی است که رنگ محلول از قهوه ای به زرد کمرنگ تغییر می کند. پایان تیتراسیون
هنگامی است که محلول بیرنگ می شود.
یون یدید یک عامل کاهنده ی نسبتاً موثری است که به طور وسیعی برای تجزیه ی اکسنده ها به کار می
رود.
به طور کلی به واکنش هایی که در آن ید اکسید می گردد، یعنی ید از محلول یدیدها آزاد می گردد یدومتری
گویند. روشهای زیادی بر اساس خواص کاهندگی یون یدید استوارند. ید که محصول واکنش است، معمولاً
با محلول استاندارد تیوسولفات تیتر می شود.
عناصر زیادی را می توان به روش یدمتری تعیین نمود. یکی از این عناصر، مس است. در این روش از
واکنش زیر جهت احیا و رسوب دادن مس استفاده می کنند.
این روش یک روش تیتراسیونی است که بر اساس خواص اکسیدکنندگی اکسیژن محلول انجام میگیرد. با
افزایش به محلول قلیایی شده آب ، هیدروکسید منگنز با اکسیژن محلول آب ترکیب شده ، ایجاد میکند. با
مصرف تمام اکسیژن موجود ، محلول اسیدی میشود. با افزودن یدید ، در محیط اسیدی با یون یدید ، وارد
واکنش شده ، ید آزاد میکند. مقدار ید آزاد شده توسط محلول تیوسولفات تعیین میشود و از روی مقدار
تیوسولفات مصرفی (با استفاده از شناساگر نشاسته) ، مقدار اکسیژن موجود در آب محاسبه میشود.
روش کار :
· مجهول را به حجم می رسانیم
· مقدار مشخصی از آن بر می داریم ( 25 cc )
· به آن اضافه می کنیم
· محلول را صاف کرده و رسوب را با 5cc آب شستشو می دهیم
· محلول را با تیوسولفات 0.1N تیتر می کنیم تا رنگ زرد کاهی نمایان شود
· 2ml چسب نشاسته 0.1% + 0.5gr KSCN را به آن اضافه می کنیم
· تیتراسیون را تا تغییر رنگ مجدد ادامه می دهیم

نظرات ()ابتدا دکمه پشت دستگاه را روشن می کنیم و صبر می کنیم تا دستگاه راه اندازی شود. سپس
بوسیله ی دکمه های جهت دار بالا و پایین طول موج دستگاه را طبق نیاز خود(بین 400 تا 700
) بر اساس استاندارد متد تعیین می کنیم، سپس بوسیله دکمه های جهت دار چپ وراست نحوه
نمایش فاکتور مورد اندازه گیری دستگاه را تعیین می کنیم که در اینجا ما گزینه جذب (Abs) را
انتخاب می کنیم.
حال آب مقطر را درون سل ریخته سپس به آن واکنشگر اضافه میکنیم(محلول بلنک) و وارد
دستگاه می کنیم سپس بوسیله دکمه Cal ،دستگاه را کالیبره می کنیم (جذب نمایش داده شده را
صفر میکنیم).سپس محلولهای استاندارد را پس از افزودن Regent برای رنگی کردن محلول ها
تا بتوان توسط دستگاه UV جذب آنرا خواند ،وارد دستگاه میکنیم وجذب آنرا می خوانیم ( regent
را براساس مقدار معین شده در استاندارد متد وارد محلول می کنیم ) وپس از آن نمودار
کالیبراسیون را رسم می کنیم. در آخر نیز جذب نمونه ها را می خوانیم و با استفاده از نمودار
کالیبراسیون غلظت آنها را بدست می آوریم.
نکات مهم در مورد کار با دستگاه UV:
نظرات ()برای کار بادستگاه اتمیک ابتدا کمپرسور را روشن میکنیم و بوسیله لگلاتور فشار سوخت و اکسیدان را
تنظیم میکنیم سپس
کلید سمت راست را روشن کرده و بعد از آن بروی نرم افزار دستگاه دابل کلیک کرده و در صفحه باز شده
گزینه Online
را انتخاب کرده و بروی next کلیک میکنیم ، در کادر باز شده لامپ ها را تنظیم می کنیم.
Work lamp ……….. لامپ از نوع کاتد فلزی که میخواهیم غلظت آنرا تعیین کنیم
Worm up_lamp برای گرم کردن لامپ ....................................................................
Exchange …………………..………. برای تغییر موقعیت دو لامپ در صورت نیاز
حال که لامپ ها را تنظیم کردیم بروی گزینه Next کلیک می کنیم. در صفحه باز شده که مربوط به
تنظیمات فلز مشخص
شده در مرحله قبل می باشد،هیچ تغییری نمی دهیم و بروی گزینه Next کلیک می کنیم. تا صفحه ی
دیگری باز شود که
دستگاه در یک بازه مشخص(مثلا 323.7 تا 325.7 برای مس که دارای طول موج 324.7 می
باشد)سرچ میکند ولامپ ها را
طوری تنظیم می کند که دارای بیشترین انرژی باشند.(البته این مرحله کمی وقت گیر است و حدود 5 الی 10 دقیقه زمان می
برد) و در آخر نمودار را رسم کرده و نقطه ای که بیشترین انرژی در آن ثبت شده را انتخاب می کند. در
اینجا Close
میکنیم و گزینه Nextو در آخر Finish می کنیم. و وارد محیط نرم افزار میشویم. حال بروی گزینه Sampleکلیک
کرده و واحد غلظت ها را تعیین می کنیم(معمولا PPM یا PPb) سپس محلولهای استاندارد را تعیین
کرده Next می زنیم
و در صفحه ی بعد تعداد نمونه ها را تعیین می کنیم و بروی Finish کلیک می کنیم.
حال بروی Fire کلیک کرده تا شعله دستگاه روشن شود و جذب نمایش داده شده را بوسیله ی
کلیک بروی Zero صفر می کنیم سپس جذب حلال را صفر کرده و بروی گزینهmeaser کلیک کرده و
محلول های
استاندارد را از رقیق به غلیظ وارد کرده و پس از آنکه جذب به یک مقدار ثابت رسید، Start می زنیم که
دستگاه
اتوماتیک3 بار جذب را می خواند و میانگین آنرا را ثبت میکند. این کار را برای تمامی استاندارد ها انجام
می دهیم و پس از
آن نوبت به نمونه های با غلظت مجهول می رسد که باید جذب آنها را ثبت کنیم، سپس نمودار کالیبراسیون را از منوی view
،گزینه Calibration Carve رسم می کنیم.
در آخر نیز برای خاموش کردن شعله کلید قرمز را فشار می دهیم، سپس از نرم افزار خارج شده و کلید
دستگاه و کمپرسور
را خاموش می کنیم و سپس شیر کپسول را می بندیم.
نکات مهم در مورد AAS :
1. در هنگام زدن fire از خاموش بودن دکمه قرمز مطمئن شویم چون در غیر اینصورت دستگاه
روشن نخواهد شد.
2. مخزن آب پشت دستگاه نباید خالی باشد ، باید آن را از آب پر کرد.
3. کمپرسور را باید چک کرد و از وجود سوخت و اکسیدان مطمئن شد.
4. در هنگام روشن کردن شعله(زدن Fire) حتی الامکان از مشعل فاصله داشت.
نظرات ()
) آزمایشگاه آنالیز XRD
XRD
یکی از تکنیکهای مهم جهت آنالیز ساختاری پلیمرهای معدنی وآلی ، مینرالها، زئولیتها، فازهای سیمان،
انواع ترکیبات معدنی مانند سیلیکاتها و کاتالیزورهای مختلف است. این دستگاه از قابلیت های فراوانی
جهت آنالیز پردازش داده ها، بانک اطلاعاتی و مقایسه داده ها برخوردار است.
دستگاه XRD این آزمایشگاه از جدیدترین دستگاههای شرکت Bruker آلمان است و از مدرنترین نرم
آفزارها در این دستگاه استفاده شده است. این دستگاه علاوه بر رفع نیازهای تحقیقاتی قادر است که به
بخش صنعت مانند صنایع سیمان، سرامیک و دیگر صنایع شیمیایی معدنی سرویس دهد.
این دستگاه قابلیت بالایی در آنالیز ترکیبی نمونههای سفال، ملات، محصولات خوردگی، رنگدانهها، آجر،
گچ، سرباره و ...دارد. برای آنالیز، هر نمونه ابتدا به صورت پودر بسیار ریز در آمده و در معرض
بمباران پرتوهای اشعه ایکس با طول موج 100-1/0 آنگستروم قرار داده میشود. حاصل کار یک
دیفراکتوگرام یا الگوی پراش است. هر نمونه بلورین الگوی پراش منحصر بفردی دارد که مقایسه آن با
الگوهای پراش استاندارد، نوع ترکیب شناسایی میشود.
میزان نمونه مورد نیاز برای هر آنالیز بسته به نوع نمونه بین 5/0 تا 3 گرم است. با توجه به مقدار
نمونه از روش لام یا قرصسازی استفاده شود. نتایج نهایی به صورت کیفی ارایه میگردد
XRD مخفف عبارت X Ray Diffraction است . دستگاه XRD جهت شناسائی ساختمان داخلی
بلور ها استفاده می شود و اساس کار آن روی پراش پودر ماده مورد نظر است . وجود تعداد زیادی از
بلورهای ماده در پودر آن باعث می شود که صفحات مختلف کریستالی به طور تصادفی در زوایای متفاوت
تحت تاثیر اشعه قرار گرفته و شدت پراش آنها اندازه گیری شود . دانه بندی پودر ماده مورد آزمایش باید
در محدوده 1 تا 25 میکرون باشد تا آزمایش با دقت بیشتری انجام شود .
نظرات ()سینتیک داروها ، مکانیسمهای عمل داروها و چگونگی ارتباط این مکانیسمها با منطق درمانی و جذب و دفع داروها را بیان میکند.

برخی از عوامل شیمی دارویی میتوانند دارای یک یا هر دو اثر باشند:
عبارت شیمی درمانی در سال 1913 توسط "پل ارلیش" پدر شیمی درمانی نوین بکار برده شد. این جمله مشهور اوست که:
نیتراتها و بلوک کننده های کانال کلسیم.

جذب و دفع و مدت اثر داروهای متنوع ، مختلف است و بیشتر از طریق ادرار دفع میشوند.

شیمی دارویی ، گسترهای از علوم دارویی است که اصول شیمی و محیط زیست شناسی را برای ایجاد واکنشی که میتواند منجر به مواد دارویی جدید شود، بکار میبرد.
شیمی دارویی ، جنبهای از علم شیمی است که درباره کشف ، تکوین ، شناسایی و تغییر روش اثر ترکیبات
فعال زیستی در سطح مولکولی بحث میکند و تاثیر اصلی آن بر داروهاست، اما توجه یک شیمیدان
دارویی تنها منحصر به دارو نبوده و بطور عموم ، دیگر ترکیباتی که فعالیت زیستی دارند، باید مورد توجه
باشند. شیمی دارویی ، علاوه بر این ، شامل جداسازی و تشخیص و سنتز ترکیباتی است که میتوانند در
علوم پزشکی برای پیشگیری و بهبود و درمان بیماریها بکار روند.
آغاز درمان بیماریها با دارو ، در قدمت خود محو شده است. اولین داروها منشاء طبیعی داشته و عمدتا از
گیاهان استخراج میشدند و برای درمان بیماریهای عفونی بکار رفتهاند. قرنها پیش از این ، چینیها ،
هندیها و اقوام نواحی مدیترانه ، با مصارف درمانی برخی گیاهان و مواد معدنی آشنا بودهاند. به عنوان
مثال ، برای درمان مالاریا از گیاه چهانگشان(Changshan) در چین استفاده میشد. اکنون ثابت شده
است که این گیاه ، حاوی آلکالوئیدهایی نظیر فبریفوگین است.
سرخپوستان برزیل ، اسهال و اسهال خونی را با ریشههای اپیکا که حاوی آستن است، درمان میکردند.
اینکاها از پوست درخت سین کونا ، برای درمان تب مالاریا استفاده میکردند. در سال 1823 ، کینین از
این گیاه استخراج شد. بقراط در اواخر قرن پنجم قبل از میلاد استفاده از نمکهای فلزی را توصیه کرد و
درمانهای طبی غرب را نزدیک به 2000 سال تحت نفوذ خود قرار داد.
اولین فارماکوپه در قرن 16 و قرنهای بعد منتشر شد. گنجینه عوامل دارویی سرشار از داروهای جدید با
منشاء گیاهی و معدنی معرفی شدند. در اواخر قرن 19 ، شیمی دارویی با کشف "پل ارلیش" که او را پدر
شیمی درمانی جدید مینامند، در ارتباط با اینکه ترکیبات شیمیایی در برابر عوامل عفونی ویژهای از خود
سمیت انتخابی نشان میدهند، دچار یک تحول شگرف شد.
در همین دوران ، "امیل فیشر" ، نظریه قفل و کلید را که یک تغییر منطقی برای مکانیسم عمل داروها
بود، ارائه داد. تحقیقات بعدی ارلیش و همکارانش ، منجر به کشف تعداد زیادی از عوامل شیمی درمانی
جدید شد که از آن میان ، آنتی بیوتیکها و سولفامیدها ، از همه برجستهتر بودند.

سازمان بهداشت جهانی ، دارو را به عنوان « هر مادهای که در فرایندهای دارویی بکار رفته و سبب کشف یا اصلاح فرایندهای فیزیولوژیک یا حالات بیماری در جهت بهبود مصرف کننده شود. » تعریف نموده است و فراوردههای دارویی را تحت عنوان « یک شکل دارویی که حاوی یک یا چند دارو همراه با مواد دیگری که در فرایند تولید به آن اضافه میشود. » معرفی میکند.
بسیاری از داروها ، حاوی اسیدها و بازهای آلی میباشند. دلایل متعددی مبنی بر اینکه این ترکیبات در داروسازی و پزشکی باید به فرم نمک مصرف شوند، عبارتند از :
داروها بر اساس مقاصد خاصی بکار میرود که عبارتند از :

عملکرد داروها در سه مرحله مشاهده میشود :
داروهایی هستند که اثرات ویژهای بر ارگانیسم دارند، اما درمان کننده بیماری خاصی نیستند. نمونههایی از این داروها عبارتند از : مورفین (مسکن) ، کوکائین (بیهوش کننده) ، آتروپین (ضد تشنج) و ... . استفاده از این داروها ممکن است به بهبودی یک بیماری عفونی میکروبی یا ویروسی کمک کند. اما دارو مستقیما روی ارگانیزم بیماریزا عمل نمیکند، در صورتی که در درداروهایی هستند که اثرات ویژهای بردارند، اما درمان کننده بیماری خاصی نیستند.
داروها را بر اساس معیارهای گوناگون طبقهبندی میکنند که عبارتند از :

هر دارو دارای سه یا چند نام میباشد که عبارتند از:
نام شیمیایی دارو ، نامی است که بدون ابهام ، ساختمان شیمیایی دارو را توصیف و آن را دقیق و کامل معرفی کند و بر اساس قوانین نامگذاری ترکیبات شیمیایی نامگذاری میشود.

Vitamin B12
شاید پیچیده ترین ماده طبیعی که تاکنون در آزمایشگاه تولید شده است ویتامین B12 باشد ( شکل 1).
درسال 1972 "رابرت ب. وودوارد" و "آلبرت اشنموزر" اعلام کردند که این ویتامین را بطور کامل
درآزمایشگاه تهیه کرده اند. این موفقیت نتیجه همکاری 11ساله 100 شیمیدان از 19 کشور جهان در
دانشگاهای هاروارد و زوریخ بود. گر چه این روش آزمایشگاهی هرگز منبع قابل استفاده ای برای تأمین
ویتامین نبود، اما نقطه عطفی در تهیه مواد آلی به شمار می آمد؛ چون در طی این فعالیت علمی ،
واکنشها، روشها و نظریات جدید ابداع شدند.
اوره، که نخستین ماده طبیعی بود که در آزمایشگاه تهیه شد، ساختار بسیار ساده تری دارد( شکل 2). در 1828
"فریدریش وهلر" آن را تصادفاً در آزمایشگاهش در برلین تهیه کرد. در آن زمان اوره را به عنوان یکی
از انواع ترکیبات آلی می شناختند. "یان یاکوب برسیلیوس" که شیمیدان سوئدی مشهوری بود، واژه
"آلی" (Organic) را در حوالی 1807 تعریف کرد. این عنوان به هر ماده ای که ارگانیسم های
(Organism) زنده – چه گیاه و چه جانور- تولید کنند اطلاق می شود؛ در مقابل آنها موادی هستند که
منشا غیر زنده و معدنی دارند، و مواد غیرآلی یا معدنی نامیده شدند. در اوایل سده نوزدهم ، همه مواد
شیمیایی شناخته شده تا آن زمان را در یکی از این دو گروه ، طبقه بندی می کردند. مواد معدنی نظیر
عناصر رایج فلزی و ترکیبات آنها که در سنگهای معدنی یافت می شدند، بسیار ساده تر از مواد آلی، نظیر
قند، نشاسته و چربی حیوانی بودند. عقیده بر آن بود که مواد آلی نوعی " نیروی حیاتی " دارند که از
گیاهان یا جانوران به یکدیگرمنتقل می شود. در نظریه حیات گرایی این فرض اولیه حاکم بود که برخلاف
مواد معدنی که امکان تهیه آنها در آزمایشگاه وجود داشت، مواد آلی قابل تهیه درآزمایشگاه نبودند- دست
کم از مواد معدنی نمی شد آنها را تولید کرد.
در سال 1828 وهلر به خوبی دانسته بود که اوره نوعی ماده آلی است. در واقع وجود اوره در ادرار
توجه خود وهلر را جلب کرده بود، و هنگامی که وهلر دانشجوی پزشکی دردانشگاه هاید لبرگ بود
آزمایشهایی را در زمینه تولید آن در سگها و حتی خودش انجام داد. فریدریش وهلر، در سال 1800 در
روستای اشرشایم در نزدیکی فرانکفورت آلمان متولد شد. در فرانکفورت به دبیرستان رفت، اما در دوران
دانش آموزی نبوغ چندانی از خود نشان نداد. همان طور که خودش بعداً اذعان کرد، قسمت عمده ای از
وقت خود را صرف انجام آزمایش در شیمی می کرد، و فرصت کافی برای درس خواندن نداشت . در
منزلشان اتاقش را به آزمایشگاهی تبدیل کرده بود، و از اجاق زغالی آشپزخانه برای گرم کردن سنگهای
معدنی و دیگر مواد شیمیایی اش استفاده می کرد.
نظرات ()شناساگرها ماده ای رنگی است که معمولا از مواد گیاهی گرفته میشوند و میتوانند به شکل اسیدی یا بازی باشند . شناساگرها برای شناسایی اسیدها و بازها به ما کمک میکنند.
مقدمه
برای تعیین نقطه پایان در حین تیتر کردن از ترکیبات شیمیایی مشخص استفاده میشود که در نزدیکی نقطه تعادل در اثر تغییر غلظت مواد تیترشونده شروع به تغییر رنگ میکنند. این ترکیبات ، مواد رنگی شناساگر میباشند. به عبارتی دیگر ، شناساگرها ماده ای رنگی هستند که رنگ آنها در محیط اسیدی و قلیایی با هم تفاوت دارد.
کاربرد شناساگرها
یکی از ساده ترین راه تخمین کمی PH ، استفاده از یک شناساگر است. با افزودن مقدار کمی از یک شناساگر به یک محلول ، تشخیص اسیدی یا بازی بودن آن ممکن میشود. در صورت مشخص بودن PH، تغییر شناساگر از یک شکل به شکل دیگر ، با توجه به رنگ مشاهده شده ، میتوان تعیین کرد که PH محلول کمتر یا بیشتر از این مقدار است. شیمیدانها از این گونه مواد برای شناسایی اسیدها و بازها کمک میگیرند.
شناساگرهای زیادی وجود دارد که معروفترین آنها لیتموس (تورنسل) است که در محیط اسیدی ، قرمز ، در محیط بازی ، آبی و در حدود خنثی بنفش رنگ است. تغییر رنگ آن در نزدیکی PH برابر 7 رخ میدهد. در هر حال تغییر رنگ ناگهانی نیست. فنل فتالئین ، معرف دیگری است که بیشتر برای بازها قابل استفاده است. این ماده جامدی سفید رنگ است که در آزمایشگاه محلول الکلی آن را بکار میبرند. این محلول در محیط اسیدی رنگ و در محیط قلیایی رقیق ارغوانی است.
میتوان از آب کلم سرخ یا انواع گلهای سرخ مثل شقایق و رز سرخ نیز بهعنوان یک شناساگر اسید و باز استفاده کرد. از آمیختن شناساگرهای مختلف با یکدیگر نوار کاغذی بدست میآید که با یک مقیاس رنگ مقایسهای همراه است و برای اندازه گیریهای تقریبی PH بطور گسترده کاربرد دارد.
انواع شناساگرها
دو نوع شناساگر داخلی و خارجی را معرفی میکنیم:
1. شناساگر داخلی
اگر به محلول تیتر شونده ، چند قطره از یک شناساگر افزوده شود و پس از پایان عمل تغییر رنگ در محلول ایجاد شود، چنین شناساگری را شناساگر داخلی یا درونی نامند.
2. شناساگر خارجی
در برخی حالات قبل از آن که نقطه پایان به ظهور برسد، بین شناساگر و محلول تیتر شونده یک واکنش صورت میگیرد و در این حالت نقطه پایان بسیار سریع پدیدار میشود، مثل تیتر کردن فسفات با استات اورانیل در حضور شناساگر فروسیانور پتاسیم ، فروسیانور پتاسیم با یونهای اورانیل قبل از رسیدن به نقطه پایان واکنش میدهد.
برای بدست آوردن نتیجه صحیح و خوب باید به دفعات لازم چند قطره از محلول بالای رسوب ( یا محلولی که پس از صاف کردن رسوب بدست میآید ) را در فاصله زمانهای مساوی ، روی یک قطعه کاغذ صافی با شناساگر سیانور پتاسیم آزمایش کرد. چنین شناساگری ، شناساگر خارجی نامیده میشود.
فاصله تغییر PH و تغییر رنگ برخی از شناساگرهای مهم اسید و باز که متداولند و جدول زیر آمده است:
|
نام متداول |
فاصله تغییر رنگ PH |
رنگ اسید |
رنگ باز |
نوع شناساگر |
|
لیتموس (تورنسل) |
8- 5/5 |
قرمز |
آبی |
|
|
آبی متیل |
3/2- 2/1 |
قرمز |
زرد |
|
|
بنفش متیل |
2- 0 |
زرد |
بنفش |
|
|
آبی تیمول |
6/9-8 |
زرد |
آبی |
اسیدی |
|
زرد متیل |
4-9/2 |
قرمز |
زرد |
بازی |
|
نارنجی متیل |
4/4-1/3 |
قرمز |
زرد |
بازی |
|
سبزبرموکرزول |
4/5- 8 /3 |
زرد |
آبی |
اسیدی |
|
قرمز متیل |
3/6-2/4 |
قرمز |
زرد |
بازی |
|
قرمز کلروفنول |
4/6-8/4 |
زرد |
قرمز |
اسیدی |
|
آبی برموتیمول |
6/7-0/ 6 |
زرد |
آبی |
اسیدی |
|
قرمزفنول |
8-4/6 |
زرد |
قرمز |
اسیدی |
|
قرمز خنثی |
8-8/6 |
قرمز |
زرد- نارنجی |
بازی |
|
ارغوانی کرزول |
9-4/7 |
زرد |
ارغوانی |
اسیدی |
|
فنل فتالئین |
6/9-8 |
بیرنگ |
قرمز |
اسیدی |
|
تیمول فتالئین |
5/10-3/9 |
بیرنگ |
آبی |
اسیدی |
|
زرد آلیزارین |
12-1/10 |
زرد |
قرمز |
بازی |
نظرات ()تهیه پلیمر خطی فنل فرمالدئید
تهیه پلیمر خطی فنل فرمالدئید و تبدبل آن به پلیمر 3 بعدی در محیط
اسیدی و بازی
تهیه رزول
در لوله آزمایش یک گرم فنل را در 2ml محلول آبی فرمالین حل کنید و به
این مخلوط تقریبآ 2ml محلول آبی رقیق آمونیاک 2M اضافه
نمایید . سپس چند دانه سنگ جوش را درون لوله بیندازید . لوله را به پایه
تقطیر متصل نمائید، سپس لوله را با استفاده از یک چراغ بونزن به آرامی
حرارت دهید تا مخلوط به رنگ سفید شیری در آید . سپس حرارت دادن را
متوقف کنید در این حالت باید مخلوط صورت دو لایه ای جدا از هم در آمده
باشد که لایه زیرین به صورت ویسکوز زرد رنگ در آید و لایهی بالایی نیز
سفید رنگ باشد. که بیشتر آن به صورت آب است . با استفاده از یک قطره
چکان یا پیپت لایه بالایی را بردارید . مایع زیرین همان رزول می باشد که
حاوی مقادیر جزیی آب است . با حرارت دادن این مایع وسکوز در داخل
لوله آزمایش و یا بر روی سطح شیشه ساعت (ترجیحآورقه آلومینیومی)
رزین به رنگ زرد تیره در آمده قل میزند و نهایتآ به صورت جامد شیشه ای
و قرمز قهوهای رنگ تبدیل میشود. میتوان حلالیت این رزین را قبل از
حرارت دادن و بعد از آن به وسیله حلالهای اتانول و استون و تولوئن
بررسی و مقایسه کرد .
نظرات ()تهیه نایلون 6 و 6 به روش پلیمریزاسیون
پلی آمیدها ترکیباتی هستند که واحد –Ca-NH- در آنها تکرار شده است
که پلی آمیدهای آلیفاتیک مهمترین این پلیمرها هستند. پلی آمیدها معمولا
یا بطریق آمید شدن مستقیم یک دیاسید با یک دیآمین و یا بطریق خود
آمیدشدن یک آمینو اسید تهیه میشوند. بسپارش آمینو اسیدها از این
جهت که تمایل زیادی به حلقه شدن دارند، سودمند نیست.
یکی از مهمترین پلی آمیدها ، پلی هگزا متیلن آدیپامید است که یک لیف
پلاستیک عالی با دمای ذوب بلورین (265 درجه سانتیگراد) بالاست.
نایلون 6 و6 که بطور متوسط تهیه شده است، در حد متوسط بلورین
است. جهت تهیه الیاف نایلون 6 و 6 نیاز به هگزا متیلن دی آمین و
اسیدآدیپیک است. هگزا متیلن دی آمین از هیدروژناسیون آدیپونیتریل
(که خود از ترکیب آمونیاک و اسیدآدیپیک تهیه میشود)، بدست میآید و
اسید آدیپیک از اکسیداسیون سیکلوهگزان تهیه میشود.
وزن مخصوص نایلون 6 و 6، حدود 1,14 است. در مجاورت هوا و
در 150درجه سانتیگراد شروع به زرد شدن میکند و در 250درجه
سانتیگراد ذوب میشود. ولی در مجاورت ازت بدون زرد شدن در 263
درجه سانتیگراد ذوب میشود. در برابر شعله آتش نمیگیرد، ولی ذوب
میشود. نایلون 6 و 6 پایدار و دارای الاستیسیته خوبی است. این الیاف
در برابر پاره شدن ، تغییر شکل دادن ، سایش و فرسایش مقاومت
زیادی دارند. ضمنا اسیدها و قلیاییهای ضعیف و مواد شوینده ، روی
آن بیاثرند.
این نایلون در شرایط متعارفی تنها %4 رطوبت جذب میکند و
باکتریها روی این الیاف رشد نمیکنند. با مقایسه با الیاف سلولزی
مقاومت بیشتری در برابر شعله خورشید دارد.
نایلون 6 و 6، عایق الکتریسیته ساکن است و بدلیل کاربردش در
ماشینهای نساجی مسئلهای ایجاد نمیکند. رنگ پذیری نایلون 6 و6
بسیار عالی است.
از این نایلون 6 و 6 ، در تولید انواع فرشهای ماشینی ، رویه مبلمان و
پرده استفاده میشود. نایلون 6 و 6 در تولید کلیه لباسهای زنانه و
مردانه مصرف میشود. همچنین در تورهای ماهیگیری ، چترهای
نجات ، طناب ، نوارهای نقاله ، نخهای خیاطی و... مصرف دارد.
نظرات ()پلی استیرن ( یونولیت )
روش یونولیت یا پلیاستیرن (Polystyrene) که در ایران با نام تجاری پلاستوفوم هم شناخته میشود، نوعی پلیمر سفید رنگ و عایق رطوبت و صدا و حرارت است که از فرایندهای پتیمی تهیه میشود. این ماده اولین بار توسط آلمان نازی در جنگ جهانی دوم برای ساخت پلهای شناور روی آب ساخته شد.
مونومر این پلیمر استیرن است. پلی استیرن ویژگی بلوری ندارد و بنابرین بسیار شفاف است. تراکم حاقه های بنزنی متصل به زنجیر اصلی درشت مولکول مانع نظم ساختاری گشته و باعث مس شود پلی استیرن ماهیتا بی شکل باشد.با توجه به اینکه دمای گذار شیشه ای شدن پلی استیرن خیلی بالاتر از دمای معمولی است پلاستیک مفیدی است. این ویژگی باعث می شود که پلاستیک فوق العاده سخت و کمی شکننده باشد.
این پلی مر سخت , شکننده , شفاف و صیقل است و چگالی ان حدود 1.09 - 1.04 g/ml است. نور معمولی را تا حدود 90 درصد از خود عبور می دهد و ماده مناسبی جهت تهیه شیشه مصنوعی و ویترین ها در فضای بسته است.
روش تهیه :
مخلوطی از 22 میلی لیتر اب مقطر و 0.36 میلی لیتر محلول سدیم فسفات 10% و 0 میلی لیتر امونیاک غلیظ را در بالن بریزید و بر روی هم زن مغناطیسی قرار دهید و با سرعت 100 - 60 دور در دقیقه هم بزند.
6 میلی لیتر اب مقطر و 0.75 میلی لیتر کلسیم کلرید 10% را به تدریج در طول 30 دقیقه به وسیله قیف جداکننده به بالن اضافه کنید. این غمل باعت تشکیل کلسیم فسفات می شود که برای پخش مونومر در محیط به کار می رود. پس از اضافه کردن این مخلوط را داخل حمام اب 90 درجه سانتیگراد بگذارید و دمای بخاری و سرعت مگنت را تا انتهای واکنش ثابت نگه دارید. به 10 میلی لیتر مونومراسیون تقطیر شده 0.4 گرم بنزوئیل پروکسید اضافه کنید و پس از حل شدن این مخلوط را به وسیله قیف جداکننده در 10 دقیقه به مخلوط اضافه کنید. پس از دو ساعت پلی استیرن حاصل را روی قیف بوخنر صاف کنید و پس از شستشو با اب یا کلریدریک اسید 2% در اتو 40 درجه سانتیگراد خشک کنید.
نظرات ()دانشمندان ژاپنی در آژانس علم و فن آوریJST نوعی آب ساخته اند که دارای قابلیت الاستیکی است. به
گونه ای که نام آن را آب الاستیک گذاشته اند. 95% این ترکیب، همان آب است. و در واقع از 95 درصد
آب خالص تشکیل شده است.
در این آب الاستیکی2 گرم خاک رس و همچنین مقدار نسبتا اندکی از املاح هم وجود دارد. حاصل آن
ترکیب جدید ژله مانندی که دارای خاصیت ارتجاعی و چسبندگی می باشد را به وجود آورده است. گفته می
شود که مراحل تحقیق و بررسی پیرامون این ترکیب جدید تا سپتامبر 2010 خاتمه می یابد. از کاربرد
های مهم این ترکیب در زمینه پزشکی برای پوشاندن سطوح زخم ها نام برده شده است. همچنین محققین
ژاپنی بر این باورند که اگر بتوانند با راه کاری غلظت این ترکیب را افزایش دهند، می توان از آن به
عنوان یک نوع پلاستیک سالم و سازگار با محیط زیست برای کاربرد های انسان استفاده کرد. تصورش
را بکنید به جای نفت بتوان از آب برای ساخت پلاستیک استفاده کرد. بدون هیچ آلودگی. جالب است. از
این به بعد آب را به غیر از سه حالت جامد، مایع و گاز می توان در وضعیت ژله ای نیزدید .
نظرات ()ماده ی اولیه برای الاستومرها، کائوچو میباشد.
الاستومر ها یا رابرها، مانند فلزات، فیبرها، ساروج، چوب، پلاستیک ها یا شیشه ها، طبقهای از مواد هستند بدون اینکه به عنوان یک تکنولوژی جدید قابل تصور نباشند. در حال حاضر، مصرف سالانهی کائوچو بیش از 13میلیون تن میباشد که به همان مقدار نیز افزودنی های آمیزه به همراه آن مصرف میشود، این در حالیست که سالانه نیز حدود چهار درصد به میزان مصرف کائوچو اضافه میشود. حدود 3/1 از کل کائوچوهای مصرفی جهان، کائوچوی طبیعی (NR) می باشد، که در کشتزارهای مالزی، اندونزی یا دیگر کشور های جنوب شرقی آسیا و به همان خوبی در آفریقای غربی و آمریکای جنوبی و مرکزی به وسیله ی تولید کنندگان کوچک (small holder) تولید میشود. 3/2 کائوچوهای مورد نیاز نیز به صورت مصنوعی توسط تعداد زیادی از کشور های صنعتی تولید میشود و سپس درسراسر جهان توزیع میگردد. امروزه مادهی خام برای تولید کائوچوی مصنوعی، به طور عمده هنوز نفت می باشد.
بیش از نصف تولید کل کائوچوی طبیعی و مصنوعی درصنعت تایر سازی و باقیماندهی آن برای تولید انواع قطعات تولیدات صنعتی که محورهای وسیع و گوناگون را شامل می گردد، مصرف می شود.
محدودهی این تولیدات از دسته موتورها و شیلنگ بنزین و نوارهای دور شیشه و تسمه نقاله های سنگین تا پوسته های نازک برای کلیه های مصنوعی را شامل می شود.
خاصیت مهم الاستومرها، رفتار الاستیکی آنها بعد از تغییر شکل در مقابل فشار[1]، یا کشش[2] می باشد. برای مثال ممکن است یک الاستومر 10 برابر طول خود کشیده شود ولی بعد از حذف کشش، تحت شرایط محیطی ایده ال، به شکل و طول اولیه خود باز خواهد گشت. علاوه براین، الاستومرها با ویژگی هایی نظیر استحکام و سفتی بالا[3] تحت تنش های دینامیکی یا استاتیکی، مقاومت بسیار خوب در مقابل سایش که تنها استیل بالاتر از آن قرار می گیرد، نفوذ ناپذیری در مقابل هوا و آب، و در بعضی موارد، مقاومت بالا در برابر تورم در حلال ها و مقاوم بودن در برابر مواد شیمیایی مشخص می شوند . این خواص دردمای اتاق در دماهای بالاتر نمایش داده می شوند و تحت شرایط معینی و در شرایط آب و هوایی حاد و در جو دارای ازون غنی، این خواص حفظ می شوند. رابرها همچنین قابلیت چسبندگی به منسوجات و فلزات را دارند. الاستومر هادرترکیت با فیبر ها – همانند ریون، پلی آمید، پلی استر ، شیشه یا استیل کورد[4]- با توجه به خواص این عناصر تقویت کننده، قدرت کششی قابل ملاحظه ای پیدا می کنند در حالی که در قدرت افزایش طول آنها[5] کاهش رخ می دهد.
این قابلیت، محدودهی کاربردهای کائوچوها را به طور قابل ملاحظه ای افزایش می دهد. در اتصال الاستومر به فلزات، برای مثال، محصولی با ترکیبی از الاستیسیته الاستومر و سختی فلزات حاصل می شود. این ویژگی می تواند برای طراحان محصولات خیلی مهم باشد.
محدودهی خواصی که با الاستومرها به دست میآید در اصل به انتخاب نوع کائوچو، آمیزهکاری ، فرایند تولید و شکل و طرح محصول بستگی دارد. خواص نهایی محصولات لاستیکی که کیفیت حقیقی الاستومرها را نشان میدهد فقط به واستهی آمیزه کاری مناسب با مواد شیمیایی و افزودنیها، که حدود بیست هزار نوع مختلف از آنها وجود دارد، ومواد وسیستم ولکانیزاسیون بدست میآید. با توجه به نوع و مقدار کائوچو و مواد افزودنی و شیمیایی در یک آمیزه و با توجه به درجهی ولکانیزاسیون، لاستیک پخت شده با خواص مختلف از جمله سختی، الاستیسیته و یا استحکام می تواند بدست آید. ولی خواص ویژه و تیپیکال الاستومرهای ویژه مثل مقاومت آنها در برابر روغن، بنزین و فرسودگی، در آمیزههای پخت شدهی مختلف بدون تغییر باقی می ماند.
نظرات ()اولین ماده ی شناخته شده به عنوان کائوچو(مشتق شده ازکلمه ی سرخ پوستی کا، ئو، چو، به معنی درخت تراوش کننده[1] یا گریه کننده ) پلی ایزوپرن بازیافت شده از شیرهی درخت هو آی برزیلی میباشد. امروزه در مقایسه با کائوچوهای تولید شده به روش مصنوعی، این ماده به عنوان کائوچوی طبیعی(NR) شناخته می شود. کائوچوی طبیعی برای تشکیل اتصال های عرضی(ولکانیزاسیون) در دمای بالا با گوگرد می تواند واکنش دهد. بنابراین، قادر است کاملا از یک حالت چسبناک و خیلی نرم (پلاستیکی ) به حالت الاستیکی – یا از کائوچو به یک لاستیک یا الاستو مر– تغییر کند.در طی توسعه و گسترش تولیدمواد سنتزی یا مصنوعی که با کائوچوی طبیعی شبیه باشد، ترکیبات مشابهی بدست آمد که می توانند با گوگرد اتصال عرضی تولید کنند.
به هر حال فقط ترکیبات ماکرومولکولی که دارای پیوند های اشباع نشده هستند می توانند اتصال های عرضی با گوگرد تشکیل دهند. در زنجیره ی پلیمر، یا بخشی دارای پیوندهای اشباع نشده است و یا بطور کامل همه ی آن از مونومرهای دی انی (دارای پیوند دو گانه) ساخته شده که می تواند به عنوان مثال ، الاستومرهایی مانند پلی ایزوپرن، پلی بو تادین، پلی کلروبوتادین ، استایرن بوتادین یا کوپلیمر اکریلو نیتریل بوتادین را نام برد.
این گروه از کائوچو های مصنوعی (SR) با کشف سایر تر کیبات ماکرو مولکولی که با گوگرد نمی توانستند پخت شوند، ولی با روش های مشابه با استفاده از عوامل شبکهای کنندهی دیگر قادر بودند به الاستومر ها تبدیل شوند، به سرعت گسترش یافتند. بنابراین اکنون واژهی کائوچو محدودهی وسیعی از ترکیبهای خام ماکرو مولکولی را در بر میگیرد که برای تشکیل ساختمان شبکهای می توانند اتصالهای عرضی باسیستم ها و مواد پخت مختلف ایجاد کنند.
کائوچوها علاوه بر توانایی تشکیل ساختمان شبکه ای اتصال های عرضی، باید قابلیت های زیر را داشته باشند:
ترجیح داده میشود که کلاف مولکولی کائوچو دارای مولکولهایی با زنجیره های بلند باشند تا بتوانند وقتی در معرض تنش قرار می گیرند، هرچند کوچک، کشیده شوند.
بخشها یا مولکولهای انفرادی زنجیر پلیمرها باید تحت حرکت براونی کوچک[2] در دمای اتاق انعطاف پذیر باشند. بنابراین به نظر میرسد بعضی از این مولکولها هنگانی که تنشهای کششی به انتهای آن اعمال می شود مرتب شده (Hypothetical Conformation) و سپس با فطع نیروس کششی، آنها مجددا به ترکیب تصادفی استاتیکی ایده آل خود بر میگردند (حالت حداکثر انتروپی). فرایند تغییر شکل به طور ترمودینامیکی با فرض اینکه تحت شرایط ایده آل و بدون تغییر در انرژی داخلی سیستم قرار دارند، می تواند توضیح داده شود. با قانون اول ترمودینامیک شروع می کنیم:
dF = dU - TdS
Tدمای مطلق، U انرژی داخلی، Fانرژی آزاد و S انتروپی میباشد. برای شرایط ایده آل الاستیسیتهی لاستیک، Du = 0 میباشد که از آن Df = - tDsنتیجه می شود .
این بدین معنیست که در حالت ایده آل ، فرایند تغییر شکل یک مادهی الاستومری فقط با تغییرات در انتروپی ترکیبی یا شکلی[3] زنجیره پلیمر تعریف می شود، یعنی این فرایند entropic elasticity می باشد. بعد از قطع تنشی که باعث تغییر شکل شده است، آرایش تصادفی اولیهی مولکول به طور طبیعی دوبار ه شکل می گیرد. کائوچوی طبیعی و بعضی از کائوچو های مصنوعی این رفتار ایده آل را در ناحیهی تغییر شکل های خیلی کوچک نیز نشان می دهند. این تغییر در انتروپی هنگام تغییر شکل سریع، یک فرایند گرمازا می باشد، و با قطع نیروی تغییر شکل دهنده، مجددا این حرارت کاملا مصرف می شود زیرا توازن انرژی شبکهی صفر (Zero net) بر قرار است. اگر مولکول های تغییر شکل یافته الاستومر تا خارج شدن گرمای انتروپیکی از آن ها سرد شوند، آرایش جهت یافتهی مولکول ها به صورت یخ زده باقی می ماند که این حالت می تواند توسط اعمال حرارت باز گردانده شود.
نظرات ()مهندس سید مجتبی علیزاده دربندی- مجری طرح در گفتگو با خبرنگار مهر، با بیان اینکه برای تولید نانو
الیاف روشهای مختلفی وجود دارد، اظهار داشت: متداول ترین روش تولید این نوع الیاف الکتروریسی است
که در این تحقیقات که با عنوان "ساخت و تعیین مشخصه های نانوساختارهای کشسان برپایه پلی یورتان
ها" اجرایی شد، از این روش استفاده شد.


نظرات ()